John Martin Littlejohn, PhD, DD, LLd, DO, MD (1865–1947), jeden z najwcześniejszych i najbardziej płodnych uczniów Andrew Taylora Stilla, opisał zależności między fizjologią a ciałem fizycznym, ustanawiając zjawisko relacji mechaniczno-fizjologicznej ciała, łączącej to, co namacalne z nienamacalnym, widzialne z niewidzialnym. Twierdził, że osteopatia to znacznie więcej niż tylko leczenie dysfunkcji somatycznej. 
Osteopatia to nauka, sztuka i sposób leczenia fizycznego w celu przekształcenia go w procesy fizjologiczne wewnątrz ciała. Wykorzystuje naturalne zasoby organizmu w polu korekcji dla dostosowania warunków strukturalnych, w celu stymulowania właściwego przygotowania i dystrybucji płynów i sił organizmu oraz promowania współpracy i harmonii wewnątrz ciała jako mechanizmu.

Czym jest TBA

Total Body Adjustment (TBA) to jedna z najbardziej charakterystycznych i fundamentalnych metod klasycznej osteopatii, która wyrosła na gruncie filozofii i praktyki zapoczątkowanej przez Andrew Taylora Stilla, a rozwiniętej i usystematyzowanej przez jego ucznia – Johna Martina Littlejohna – oraz jego kontynuatora – Johna Wernhama.
W przeciwieństwie do wielu współczesnych metod, które skupiają się na lokalnej interwencji w konkretnym stawie czy mięśniu, TBA ma na celu objęcie całego ciała jako jednego, zintegrowanego systemu. Nie chodzi tutaj o „manipulowanie” kośćmi, ale o dostosowanie relacji pomiędzy strukturami a ich fizjologią, poprzez rytmiczne, delikatne, pasywne artykulacje, które oddziałują zarówno na układ mięśniowo-szkieletowy, jak i na system nerwowy, krążeniowy oraz powięziowy.


Sercem TBA jest specyficzna rutyna, to właśnie ona nadaje strukturę i rytm terapii, jednocześnie pełniąc funkcję diagnostyczną, terapeutyczną i integracyjną. W klasycznej osteopatii, pojęcie „rutyny” nie odnosi się do mechanicznego powtarzania tych samych czynności u każdego pacjenta bez refleksji. Wręcz przeciwnie – rutyna w GOT jest świadomą, systematyczną sekwencją ruchów, dzięki której terapeuta:

• bada całe ciało pacjenta – krok po kroku,
• wpływa na układ nerwowy i tkankowy przez rytmiczną stymulację,
• ułatwia rozpoznanie obszarów o zmienionej ruchomości lub napięciu,
• pozwala zintegrować poszczególne segmenty w całość funkcjonalną.

Ideą TBA jest leczenie, za każdym razem, całego ciała, używając delikatnych, harmonicznych artykulacji, mających na celu:

and last but not least

Przywrócenia właściwego środowiska wewnętrznego ciała.

Cechą charakterystyczną rutyny GOT / TBA jest brak pracy bezpośredniej z tkankami, tzn.: nie mobilizujemy, nie rozciągamy tkanek, nie doprowadzamy się tkanek do końcowych zakresów, ponieważ to może mieć potencjał drażniący. Harmoniczna artykulacja, która jest główną techniką stosowaną w rutynie prowadzona jest przez terapeutę w środkowym zakresie ruchu, co ma działanie normalizujące napięcie tkanek poprzez wpływ na ich układ nerwowy oraz poprawiające cyrkulację płynów (krwi, limfy oraz płynu pozakomórkowego).