Kurs HVLA – czyli techniki manipulacji stawów o dużej prędkości i małej amplitudzie

Szkolenie poświęcone jest zaawansowanym technikom osteopatycznym, opartym na osteopatycznym podejściu strukturalnym, wykorzystującym techniki pchnięcia (trust technique). Kurs skierowany jest do praktykujących osteopatów, fizjoterapeutów oraz lekarzy zainteresowanych rozwijaniem umiejętności w zakresie manualnej diagnostyki i terapii układu mięśniowo-szkieletowego.

Techniki HVLA, zostały stworzone przez wczesnych osteopatów i rozwinięte do formy niezwykle bezpiecznej i przyjaznej tkankom. Do lat 70 manipulacja osteopatyczna i HVLA były niemalże synonimami i była głównym typem technik nauczanych w szkołach osteopatii. Obecnie studenci osteopatii mają dostęp do pełnego spektrum technik bezpośrednich i pośrednich, dlatego manipulacja osteopatyczna nie jest już równoznaczna z techniką HVLA.

Aby zrozumieć, dlaczego technika HVLA działa na obszarze dysfunkcji somatycznej, należy najpierw zrozumieć, dlaczego dany segment objęty dysfunkcją nie porusza się prawidłowo.

Dysfunkcja somatyczna wykazująca mechanikę bariery ruchu (zablokowania) nie jest „podwichnięta”, „przemieszczona”, „wysunięta ze stawu” ani „zwichnięta”.
Podobnie jak drzwi, które nie zamykają się do końca, segment ten jest zablokowany i nie może ukończyć pełnego fizjologicznego zakresu ruchu.

Dzieje się tak dlatego, że jakaś siła zewnętrzna (uraz) lub wewnętrzna (odruch) spowodowała miejscowe podrażnienie segmentalne, wystarczające do wywołania ogniskowego obrzęku i obrzmienia w niewielkim, ograniczonym obszarze. To z kolei prowadzi do napięcia struktur powięziowo więzadłowych, elementów torebkowych danego stawu maziowego oraz odruchową hipertonię mięśniową w obrębie mięśni powiązanych z danym stawem.

Zastosowanie techniki HVLA ma na celu przywrócenie ruchu w stawie, co skutkuje przywróceniem prawidłowego sygnału proprioceptywnego z danego stawu oraz odruchowym rozluźnieniem mięśni otaczających staw.

Bezpieczeństwo technik HVLA, leży w unikalnym podejściu osteopatii do ciała ludzkiego. Nadrzędną zasadą w trakcie leczenia osteopatycznego jest unikanie drażnienia tkanek, których dysfunkcja i tak już opiera się na mechanizmie podrażnienia. W związku z tym osteopaci przez wiele lat udoskonalali swą technikę tak aby była jak najmniej drażniąca i jak najmniej inwazyjna. W efekcie mamy do dyspozycji techniki, które często są wykonywane w sposób wręcz niezauważalny przez pacjenta. To wszystko jest możliwe dzięki niezwykłej precyzji z jaką wykonuje się tę technikę, wykorzystującą trójwymiarowe pozycjonowanie danego stawu i wykonaniu techniki pchnięcia w jego środkowym zakresie ruchu.