Techniki Manipulacyjne HVLA
Program


MODUŁ I:

Fundamenty i mechanika kręgosłupa lędźwiowego, miednicy oraz kończyny dolnej.


Pierwszy moduł skupia się na solidnych fundamentach rzemiosła: zrozumieniu praw biomechaniki HVLA (High Velocity Low Amplitude) oraz zasad bezpieczeństwa. Uczestnicy poznają terminologię oraz nauczą się budowania specyficznej bariery, która minimalizuje ryzyko urazu i zapewnia skuteczność impulsu. Obszar lędźwiowy i miednica są traktowane jako strefy „wybaczające”, idealne do rozpoczęcia nauki precyzyjnego pozycjonowania i kontroli własnego ciała terapeuty.

Zagadnienia merytoryczne:

  • Koncepcja HVLA: Terminologia (aplikator, ręka wspomagająca), rodzaje dźwigni (podstawowa, drugorzędowe) oraz komponenty dodatkowe.
  • Sztuka barier: Rozróżnianie barier fizjologicznych, patologicznych oraz barier tworzonych sztucznie w celu optymalizacji impulsu.
  • Fizjologia łuku odruchowego: Budowa metameryczna ciała (sklerotom, myotom, dermatom) i jej wykorzystanie w terapii manualnej.
  • Bezpieczeństwo kliniczne: Szczegółowa analiza wskazań oraz przeciwwskazań względnych i bezwzględnych do manipulacji.
  • Postawa i handling: Zasady ergonomii pracy terapeuty (wykrok, środek ciężkości) oraz etyka kontaktu z ciałem pacjenta.
  • Techniki kręgosłupa lędźwiowego i miednicy: Manipulacje typu „Lumbar Roll” w rotacji, zgięciu i skłonie bocznym oraz techniki w pozycji siedzącej.
  • Mechanika kończyny dolnej: Diagnostyka i techniki manipulacyjne dla stawu biodrowego, kolanowego oraz stopy.

Moduł II: 

Integracja wisceralna i mechanika klatki piersiowej, żeber oraz kończyny górnej

Moduł ten kładzie nacisk na przełożenie oddziaływania fizycznego na fizjologiczne. Uczestnicy zgłębią wpływ struktur klatki piersiowej na autonomiczny układ nerwowy i narządy wewnętrzne. Program obejmuje zaawansowane techniki dla żeber i kręgosłupa piersiowego, które mają kluczowe znaczenie dla drenażu, wentylacji oraz perfuzji całego organizmu.

Zagadnienia merytoryczne:

  • Mechanika kończyny górnej: Manipulacje stawów kompleksu barkowego, łokciowego (Mill’s) oraz nadgarstka.Czego nauczysz się w praktyce?
  • Anatomia i biomechanika klatki piersiowej: Specyfika kręgów piersiowych, mostka i 12 par żeber.
  • Łuk somatyczno-trzewny: Zależności neurologiczne między kręgosłupem a narządami jamy brzusznej i miednicy (nerw sinuvertebralis, zwoje pnia sympatycznego).
  • Kliniczne zastosowanie manipulacji: Wpływ technik piersiowych na układ krążenia (splot sercowy), oddechowy (astma) i trawienny.
  • Techniki kręgosłupa piersiowego: Manipulacje typu DOG (dla górnego, środkowego i dolnego odcinka) oraz technika LIFT.
  • Mechanika żeber: Techniki „pump handle” i „bucket handle” w różnych pozycjach (leżenie tyłem, bokiem, siad) oraz manipulacja pierwszego żebra.
  • Techniki tkanki miękkiej i harmoniczne: Mobilizacje długodźwigniowe i oscylacyjne w obszarze grzbietu.
  • Mechanika kończyny górnej: Manipulacje stawów kompleksu barkowego, łokciowego (Mill’s) oraz nadgarstka.

Moduł III:

Precyzja w strefach ryzyka – kręgosłup szyjny i obszary przejściowe

Ostatni moduł dedykowany jest obszarom, które wymagają najwyższej precyzji i nie „wybaczają” błędów technicznych. Skupia się na biomechanice kręgosłupa szyjnego, fizjologii bólu oraz manipulacjach w kluczowych strefach przejściowych kręgosłupa.

Zagadnienia merytoryczne:

  • Anatomia kliniczna szyi: Relacje z tętnicą kręgową, stawami Luschki oraz specyfika przejścia szczytowo-potylicznego.
  • Fizjologia bólu i nocycepcji: Zrozumienie dróg rdzeniowo-wzgórzowych, sensytyzacji centralnej oraz emocjonalnego aspektu bólu.
  • Zstępujący system kontroli bólu: Rola endogennych opioidów i modulacja percepcji bólowej przez centralny układ nerwowy.
  • Mechanika obszarów przejściowych: Anatomia i techniki dla przejść lędźwiowo-krzyżowego (L5/S1), piersiowo-lędźwiowego, szyjno-piersiowego i szczytowo-potylicznego.
  • Precyzyjne chwyty szyjne: Metodyka pracy w chwytach „Chin-hold” i „Cradle-hold” – wady, zalety i bezpieczeństwo.
  • Manipulacje szyi w praktyce: Techniki rotacyjne i skłonu bocznego w leżeniu tyłem, bokiem oraz w siadzie.
  • Integracja powięziowa: Praca z powięzią szyjną i mięśniem szerokim szyi w celu usprawnienia funkcji śródpiersia górnego.